Sunnan (the President of Korea Animal Protection Society) was uitgenodigd om te spreken over de toestand van Korea's honden en katten op de 2003 asia for animals conference, welke in Hong kong werd gehouden van 3 tot 6 september. Deze manifestatie gesponsord door de spca of hong kong, was bedoeld om dierenwelzijn in Azië te promoten.

Dank u wel voor de uitnodiging voor de conferentie en voor de gelegenheid om over het Koreaanse dieren probleem te spreken.

Onlangs ontving ik een aantal foto's van honden op een Koreaanse hondenmarkt. De Daily Mail fotograaf Mark Lloyds was zo dapper geweest om ze te maken toen een team van de krant Korea bezocht om een speciaal verslag te maken over de hondenvleeszaak. In mijn tijd heb ik zo vele verhalen over dierenmishandeling gehoord en ik heb al zo veel foto's van mishandelde dieren gezien dat ik me al uitgeput voelde en dacht dat ik bijna geen gevoelens van verdriet meer over had. Ik bestudeerde de foto's zonder me te realiseren wat voor effect ze op me zouden hebben. Ik was getuige van de ogen van de gekooide honden, hun gezicht vol verdriet, angst en eenzaamheid. Ik zag echter ook hoop in hun ogen; hoop dat iemand ze eens mee naar huis zou nemen en van ze zou houden.

Tot op de dag van vandaag hebben deze beelden me niet verlaten. Ik overdacht dat deze groep honden nu rust had en de zo verdiende vrijheid van een liefhebbende God. Ik probeerde mezelf gerust te stellen met deze overtuiging, maar iedere keer dat ik dacht aan hun liefhebbende, vertrouwende ogen moest ik steevast huilen.Ik voelde dat de honden op deze foto's me aanspoorden om meer te doen voor andere, nog levende, dieren.

Als mensenrechten worden misbruikt, dringen vele landen bij het overtredende land aan om zijn handelen te veranderen. Echter, als het een zaak van dierenmishandeling of het eten van honden en katten betreft zullen ze niet ingrijpen. Ik geloof dat dit fout is en dat het mishandelen van dieren vaak leidt tot het overtreden van mensenrechten. Beide vormen van misbruik hebben een negatieve invloed op de wereldvrede en ieder land moet een ander helpen om dit kwaad uit te bannen.

Zo'n 4- 5 jaar geleden werd het eten van honden in een aantal Aziatische landen een grote internationale controverse. Maar het is voornamelijk Korea dat met betrekking tot het eten van honden het meest bekend is in de wereld. De reden hiervoor is dat de Koreaanse regering weigerde om de zaak als dierenmishandeling te zien en in plaats daarvan probeerde om hondenvlees te rechtvaardigen omdat het een traditioneel Koreaans voedsel zou zijn. Hierdoor denken vele buitenlanders dat het eten van honden een vastgestelde gewoonte is en dat alle Koreanen genieten van het eten van hondenvlees.

Ik was beledigd dat de Koreaanse hondeneters onze geschiedenis en cultuur verstoorden en dat ze niet zouden aarzelen om dingen te zeggen die Korea's aanzien zou beschadigen puur en alleen om hun eetgewoontes te kunnen behouden. Ik was echter nog bozer over het feit dat zelfs sommige buitenlandse media de hondeneters helpen in hun poging deze gruwelijke praktijken te rechtvaardigen. Ja, we hebben hondenvlees supporters, maar we hebben ook vele mensen die tegen hondenvlees zijn en hun aantal is groeiende.

Binnen Koreaanse dierenbeschermingsgroepen hebben we onze eigen redenen om tegen hondenvlees te zijn. We hebben geprobeerd om de regering en de hondenvlees supporters te overtuigen hun standpunten te wijzigen door hen te herinneren dat hondenvlees veel schade aan Korea en de Koreaanse bevolking heeft veroorzaakt. Buitenlandse verslaggevers en producenten begrijpen de Koreaanse situatie, zijn historie en tradities niet. Noch snappen ze de soort schade die de hondenvlees eet praktijken heeft veroorzaakt aan ons als land. Zo vaak kiezen ze de kant van de honden eters. Dit is een discriminerende handeling ten opzichte van de meerderheid van Koreanen die geen hond eten en met name tegenover die Koreanen die actief proberen om dieren te beschermen. Deze houding is een obstakel geweest ten opzichte van onze pogingen om een positieve omgeving ten opzichte van dierenbescherming te creëren in Korea.

Dankzij zulke buitenlandse media, proberen de dierenmishandelaars -zonder schaamte - hondenvlees te promoten als traditioneel voedsel en de hele wereld aan te moedigen om deel te nemen in deze praktijken. Ik vrees soms zelfs dat hondenvlees zich over de hele wereld zal verspreiden. Op 31 juli 2003 heeft Jungang Ilbo, Korea's grootste dagblad, een grote foto gepubliceerd van Duitse Taegundo spelers die glimlachend hondenvlees aan het eten waren. Zulke foto's vergroten mijn angst.

Deze situatie is erg deprimerend. Korea's hondenvlees handelaars verdienen grote hoeveelheden geld. Daarom lobbyen ze veel en hebben een luide en invloedrijke stem. Ze waren zo goed in het lobbyen dat zelfs een aantal leden van het parlement probeerden een wet te introduceren welke hondenvlees zou legaliseren en daardoor het dierenleed zou vergroten. De rijke hondenvleeshandelaars, de media en politici die hondenvlees steunen hebben duidelijk meer macht dan wijzelf. De buitenlandse media hebben de neiging om te luisteren naar hun stemmen en de onze te negeren. De media, zowel locale als buitenlandse, geven, terwijl ze eerlijkheid eisen, een hoop ruimte aan dierenbeulen en geven minder ruimte aan onze standpunten.

Hondenvlees etende journalisten en hondenvlees handelaars hebben hun best gedaan om hondenvlees te introduceren bij buitenlandse bezoekers die naar Korea komen voor zaken of voor een andere reden. De bezoekers proeven het vlees vaak om wat zij zien als diplomatiek optreden en beleefdheid. De Taegundo spelers kunnen geen hondenvlees hebben gegeten in Duitsland. Tegelijkertijd proberen de bezoekers uit Duitsland, Groot Brittanie, Canada, Australië en Amerika hondenvlees vanwege het aanhoudende drammen van Koreaanse hondenvlees eters. Zonder twijfel zouden ze er nooit over gedacht hebben om hondenvlees te eten in hun eigen land. Pro hondenvlees journalisten en hondenvlees supporters laten deze beelden zien op TV en suggereren we hondenvlees zonder schaamte of afkeur kunnen eten omdat buitenlanders het ook eten. Als de waarheid bekend zou worden zouden er vele hondenvleeseters in Korea zijn die zich zouden schamen en opgelaten zouden voelen over hun gedrag. Omgekeerd als ze buitenlanders hondenvlees zien proberen kan het ze alleen maar helpen hun schaamte en afkeer kwijt te raken.

Ik wil absoluut duidelijk zijn, hondenvlees is niet Korea's traditionele voedsel. Het vermoorden en eten van honden is het misbruiken van het vertrouwen van honden en deze praktijken zullen zeker leiden tot een toename van het mishandelen van dieren in het algemeen. Het moedigt de Koreaanse bevolking aan om dieren met minachting te bekijken en het ontmoedigt hen om vriendelijkheid en begrip te tonen naar de zwakken.Het is daarom een obstakel voor een vriendelijkere samenleving voor zowel dieren als mensen. De praktijken hebben ook een negatieve invloed op de openbare gezondheid - ondanks alle door de hondenvlees handelaren verspreide leugens. Volgens een recent krantenartikel, vergroot het eten van hondenvlees de kans op kanker.Dit was de ervaring van medici in een toonaangevend opleidingsziekenhuis. Laat ons duidelijk zijn, hondenvlees, dat Korea's internationale imago in de goot heeft gebracht, is geen traditioneel voedsel.

Sommige van onze voorouders aten hondenvlees - maar puur om de hongersdood te voorkomen in tijden van honger. Maar onze echte traditionele gerechten zijn erg gezond omdat ze vegetarisch zijn. Alleen rijst, Kimchi, bonen saus en seizoen groentes zijn onze echte traditionele gerechten waarvan zowel door onze voorouders als door de huidige generatie wordt genoten. Onze voorouders genoten niet van hondenvlees. Integendeel, ze leerden ons om mededogen te tonen aan dieren die niet voor zichzelf kunnen spreken. Ze adviseerden ons om dieren die genegenheid tonen niet te eten. Alle Koreanen die zo'n vriendelijke en barmhartige aard geërfd hebben van onze voorouders moeten zeker de potentie hebben om medelevend te zijn. Ongetwijfeld zijn er Koreanen die hond eten vanwege onnozelheid. Als we deze fout kunnen corrigeren zal Korea niet langer een schande zijn voor zijn voorouders en kan ons land weer een natie van dierenliefhebbers worden waar we allemaal trots op kunnen zijn.

We zullen doorgaan met onze campagne binnen Korea en we zullen zeker onze pogingen om te lobbyen bij de Koreaanse regering en media uitbreiden. We hebben recent twee soorten stickers gemaakt met foto's van een puppy en een kat. Deze stickers dragen ook een opschrift dat weergeeft wat de ogen van de dieren ons vertellen:" Eet me alstublieft niet op. Ik ben uw vriend". Onlangs hebben we hebben we een brief met de stickers gestuurd naar alle regeringsfunctionarissen, leden van het parlement en medewerkers van de media. We zijn ook van plan om met vernieuwde energie brieven te sturen naar religieuze leiders. We zullen zo regelmatig mogelijk informatie uit sturen die alle aspecten bestrijkt over de schade die hond eten aanricht aan de emotionele gezondheid van kinderen tot en met de medische bewijzen dat honden en kattenvlees het risico vergroot op kanker, een beroerte, hoge bloeddruk enz. We zullen ook benadrukken dat deze praktijken niet in het belang van de Koreaanse bevolking zijn en dat zowel ons imago als onze handel er onder lijdt.

We zullen ook doorgaan met het opvoeden van het publiek en ons asielwerk. We zullen de Koreaanse bevolking blijven wijzen op het belang van castratie en sterilisatie. De toename van het aantal gezelschapsdieren betekent ook dat onze inspanningen om het publiek te informeren over verantwoord huisdierenbezit nog belangrijker zijn. Een project voor een nieuw asiel dat ook zal dienen als een dierenwelzijn informatiecentrum is eindelijk begonnen dankzij de steun van meelevende mensen thuis en in het buitenland.

We gaan er niet van uit dat de honden en kattenvlees industrie makkelijk zal worden uitgebannen of dat een humane toekomst voor Korea's dieren plotseling kan worden gerealiseerd. Maar dankzij een realistische en aanhoudende aanpak gecombineerd met de steun van zorgzame mensen overal ter wereld zullen we op een dag onze droom over een medelevend Korea voor zowel zijn dieren als zijn bevolking kunnen realiseren.

Dank voor uw aandacht